اربعین عشق(روایتی از عاشقی)

عشق جاری بود و من تنهای عشق

قطره اما دست در دریای عشق

سرد غلتیدم درون لاله ها

سوختم از شور و از گرمای عشق

گرچه عمری لاف مستی میزدم

لیک بی غش دیدمی معنای عشق

از عمود یک به صد تا یک هزار

بر لب و بر دل همه نجوای عشق

کور ره باشی اگر ، با مشک شیخ

میشوی با جرعه ای بینای عشق

روزها خیل ملک در راه یار

چون بگویم زینت شبهای عشق

لحظه ها لبریز از دلدادگی

هر قدم آکنده از گرمای عشق

در خودت گم می شوی در 1

تا بخود آیی دلت مینای عشق

چهره ای معصوم ، با جامی ز آب

می کند سیراب ، چون سقای عشق

افتخار پیر و برنا نوکریست

بهر زوار حسین ( ع) مولای عشق

زینب و کلثوم و هم ام وهب

همرهت آید یقین ،زهرای عشق

دود و عود وآتش و عطر و گلاب

جلوه های چهره زیبای عشق

خاک ره باشی اگر در راه دوست

می رساندت بر ، لیلای عشق

موکب و زنجیر و سنج وطبل و بوق

دادشان فریادشان ، آقای عشق

روضه و مداح و منبر جملگی

شرح حال دفتر زیبای عشق

شربت وآش و حلیم و لب لبی( نوعی غذای عراقی)

ترجمانی ناب از فحوای عشق

گوئیا خوابی در آغوش بهار

بس که شیرین آیدت رویای عشق

جاده می بالد به خود ، زیرا که او

فرش ره گردیده زیر پای عشق

خیس باران می شوی در هر عمود

تا بروید در دلت گلهای عشق

درد ره بر تو اگر افزون رود

خوش تر آید نزد تو فردای عشق

هر کجا را بنگری در اربعین

نیک می بینی همه سیمای عشق

از کراچی ، کابل و هند و یمن

تا به لبنان و چچن پهنای عشق

ازنجف تا کربلا تا کاظمین

سامرا بینی همه غوغای عشق

هر کس و هر جاو هر دم عشق بود

درتفیده دشت و در صحرای عشق

نقطه مولا ، زائران پرگار گون

اقتدا بر عشق با فتوای عشق

عشق بودو عشق بود و یک کلام

اربعین و مرز ناپیدای عشق