ولایت عدل علی (ع) مبارک

علــی آیینه عشــق و عـــــدالت علی اوج خلوص است وشجاعت

علــی دریای صبر و بحر امیــــــد عـلی شـیر خــدا و شـــاه توحــید

علــی شاه جوانــــمردان عا لم علی نیـــــــکوترین فـــــرزنــد آدم

علــی دیروز و امروز است و فردا علی پنهان به تاریخ است و پیـــدا

علــی معنای شب در خلوت راز فــــراتــر از مـــلک در اوج پـــــرواز

علــی درخاک و با افلاکیان است به عرش اندر ولی با خاکیان است

شب از راز علی پر افتخار است جهـان بهر علی انــدر گــذار است

کــــرم در درگــهــش تکریم کرده عــدالت را به خــود تســلیم کرده

علــی در جـــود بالایـــــی ندارد کـــه حــــاتم نــزد او جایـــی ندارد

شب ودرد و علی یاران همراه به نخــــلستان درون ســـینه چـــاه

شب وسوزوگداز وچشم پر آب رفــیقــان عــلــی در کـنج محــــراب

علــی دز کوچه های مهربانی بــه خــرمایــی به خــوان بینــوایــی

بـه دنبــال دلــی در کنج ویران پــــــی آرامــــــش درد یتــیـــمـــان

اگر نان جــــــوین بر دوش دارد ولـــــــی راز خــــــــدا در گوش دارد

به سختی سخت تراز آهن و سنگ جهان نادیده چونان او یل جنگ

به گرمی گـــرمتر از تـــل آتش به پـاکی پاکـتر از هر چه بــی غش

به نرمی نرمتر از مهـــــــربانی بــه شــیرینی بـــه از سوز نهـــانی

من و نام علی و دل سپردن به گـــــــاه زندگی یا گــــــــاه مردن

من و عشق علی و زندگانی بــــه از دنیــا و عــمر جــــا ودانـــی

ببین مولای من دستم درازاست درون ســــینه ام غـرق نیــــاز است

سراپایم همه سوز و گداز است نگــاهی از تو مــا را چاره ساز است

به دستی خاک من دروصدف کن مــرا مهــمان به کــویت در نجف کن

پذیـــرا بـاش ما را چون غلامی بـــگو با شیـــعیان خـود کلامـــی

نگین دیگــــری بــــر شیعیانت به شـــام عید مـــولا کن عنایت

ادامه دارد